dinsdag 21 januari 2020

Morsdood!!

Het is koud, ijskoud, voor onze begrippen. dan heb ik nog ontzettend mazzel dat het geen echte winter is, zoals ik die nog ken uit mijn kindertijd, anders had ik mijn toevlucht tot ander oorden moeten nemen, want sinds ongeveer een week is mijn kachel dood, morsdood. Nu zit ik hier met twee dunne shirtjes, een trui, een dik vest en een dekentje om me heen nog net niet te verkleumen. Eerst hoopte ik nog vol goede moed dat vriendlief hem in het weekend nog kon voorzien van een nieuwe zekering maar dat bleek het euvel niet te zijn. Dus nu maar wachten tot de offertes de mailbox inrollen, maar ja, de in deze tijd, overwerkte installateurs zitten ook niet op een stoeltje te wachten, op alweer zo'n eigenwijze taart die niet voor de winter haar boeltje laat vervangen, dus kleumen we rustig nog een paar dagen door.
Iets anders wat morsdood lijkt te zijn zijn de blogs van het eerste uur, mensen die vol goede moed waren begonnen met bloggen over het leven van alledag. Ik bezocht er vandaag een aantal en was toch enigszins verrast te zien dat er heel veel waren die na 2014-15-16 geen updates meer hadden. Het lijkt alsof het allemaal niet interessant genoeg meer is, misschien voor de blogger of misschien voor de lezer, maar wie de overstap naar een meer professioneel blog heeft gemist, valt nu grotendeels buiten de boot. Persoonlijk vind ik de verhalen van alle dag veel leuker.

vrijdag 20 december 2019

Daar sta je dan !!!

Daar sta je dan, in je net geschrobde keuken. Mensen die mij een beetje kennen, weten dat ik in november - december mijn huis altijd grondig schoon maak, voor de kerstversiering van boven komt. Mensen die mij nog een beetje beter kennen, weten ook dat het me best veel tijd en inspanning kost om het allemaal op tijd klaar te krijgen, maar eerder starten is geen optie of al het werk zou allang weer opnieuw moeten gebeuren. De laatste 3 dagen ben ik dus druk met mijn keuken in de weer om alles te soppen, af te wassen en te boenen tot alles weer glimt en je jezelf kunt spiegelen in het glaswerk. Nog één kastje denk ik tevreden, daar staan alleen wat blikjes en potjes in, die op datum gecontroleerd moeten worden en die zo weer het kastje in kunnen als de planken afgesopt zijn. Nu is er één blikje, een heel klein blikje zelfs, dat over datum was geraakt en dus niet opnieuw een plaatsje in het blinkend gesopt kastje verdient. Nu wil ik geen vol blikje tussen het plastic afval gooien, dus moet het ding eerst geleegd worden alvorens in de plastic zak te verdwijnen. Ik pak de blikopener en zet hem op het blikje, ik hoor een sissend geluid en dat spuit de tomatenpuree de keuken in. In een onderdeel van een seconde verandert mijn keuken in een met rood besmeurde bende en kost het me weer enkele uren om alles op orde te krijgen. En nee het deksel leek niet overduidelijk bol te staan, want zo slim om dat te controleren ben ik nog wel.....:-)

maandag 28 oktober 2019

Kerstlabel

Ik ben er verliefd op. Ik kan er niks aan doen, maar het label wat ik net gemaakt heb, komt zo mooi uit de printer dat ik er gewoon naar kan blijven kijken. Voor mijn printprojecten gebruik ik Fancy Paper van de Action. Ik gebruik daarvan de dikkere reliëf papieren.

Het smalle strookje naast het label kan gebruikt worden om de naam van de ontvanger op te zetten. Bind ze samen met een bijpassend lintje om je pakje en het ziet er meteen feestelijk uit.

dinsdag 9 juli 2019

Het Haantje

Het is warm buiten, verschrikkelijk warm, dus besluiten we op een terrasje iets te gaan drinken. Voorzichtig laten we ons op de frêle stoeltjes, van een in de schaduw gelegen mini terrasje, zakken. Niet lang daarna neemt aan het tafeltje naast ons een kibbelend stel plaats. "Joris" roept de uitbater van het etablissement enthousiast "tijdje niet gezien man, heb je alweer een nieuwe vriendin". Met een ruk komt het hoofd van de vrouw omhoog en kijkt haar Joris wat wantrouwend aan. "Ik geloof dat we thuis een hartig woordje met elkaar moeten spreken" zegt ze ferm en loopt vervolgens naar binnen om een bestelling te doen. "Vrouwen" foetert Joris met zijn ogen rollend en kijk onze kant op "ze denkt dat ze de baas is, nou hier mag ze, maar wacht maar tot we thuis zijn, dan is het, mond dicht en op je knieën jij". Enigszins verbaast maar tegelijkertijd geamuseerd kijken we hem aan en ik zie een verdachte glinstering in mijn lief zijn ogen. Na een poosje besluiten we de warmte van de brandende zon opnieuw te trotseren en richting auto af te zakken. Zelfs het zachte briesje, wat inmiddels opgestoken is, strijkt als een warme föhn over onze verhitte lichamen, zonder ook maar enige verkoeling te brengen. We laveren over stoepen afgeladen met terrasstoelen, bevolkt door drinkende en jolig schreeuwende mensen. Dan eindelijk komt ons vehikel in zicht en slaken we een zucht van opluchting, Dat is echter van korte duur want zodra de deur opengaat slaat eens een walm van hete lucht tegemoet die de hoogovens eer aan zou doen. We zijn nog maar nauwelijks op weg of lief krijgt het op zijn heupen. "Pak die fles drinken uit de tas"zegt hij op gedecideerde toon. Even kijk ik hem terzijde aan. "Kom nou, we zijn met een half uurtje thuis, die tas ligt op de achterbank en die fles ligt helemaal op de bodem "dien ik hem van repliek. "Pak die fles drinken uit de tas" klinkt het nu wat dwingender. "Serieus, ga je nu het haantje uithangen" grijns ik terug "heeft die vent op het terras je ergens mee besmet?". Maar lief lacht helemaal niet en wil zijn fles en wel NU. Nog steeds grijnzend draai ik me om, hang over de bank naar achter en doe een geslaagde poging de fles te pakken. Als ik me weer terugdraai op mijn zitting, eist lief dat ik de fles eens goed schud vanwege het vruchtvlees dat in het sap zit en de dop voor hem los maak. "Wel ja"zeg ik bokkig "moet in het nog voor kauwen ook, voor je"?. Opeens kan lief zijn gezicht niet meer in de plooi houden en schatert het uit. "Je had dat gezicht van je moeten zien, alsof je water zag branden" snikt hij nog na.

woensdag 20 maart 2019

Stedelijk Museum Alkmaar



Het is zo vaak stormachtig geweest de afgelopen weken dat er weinig kwam van uitjes buiten de deur. Afgelopen weekend was het weer nog steeds niet om over naar huis te schrijven dus togen de man en ik met mijn oudste kleinkind richting Stedelijk Museum Alkmaar. Een paar weken daarvoor zag ik in een programma met de broers en zus van Rossum dat het de moeite van het bezoeken waard was. Nu woon ik al mijn hele leven in die omgeving maar ik was er nog nooit toe gekomen er eens een kijkje te nemen. We waren aangenaam verrast met wat we in het souterrain vonden. De geschiedenis van het Alkmaars beleg en ontzet, vast gelegd in schilderijen en vondsten uit die tijd. De geschiedenis wordt virtueel verteld door de burgervader van die tijd.  

Voor kinderen is deze collectie ook leuk om te bezoeken. Zij mogen aan het klokken touw trekken om de klok van de Sint Laurenskerk te laten luiden. Kunnen een kanonskogel optakelen, wat zwaarder is dan je misschien zou verwachten. Een interactief spel met vragen waar je kunt zien hoeveel je van je bezoek hebt opgestoken. Heel leuk vond ik zelf de schilderijen van de grote kerk uit die tijd waarin je duidelijk kon zien dat rondom Alkmaar heel veel water was dat er u allang niet meer is. Kortom alle Alkmaarders zouden deze collectie moet zien.  



De collectie van Stedelijk Museum Alkmaar dankt zijn ontstaan aan het belangrijkste wapenfeit uit de stadsgeschiedenis: het Beleg van Alkmaar in 1573. Ter nagedachtenis aan de overwinning op de Spaanse troepen werd namelijk in 1861 de ‘8 Octobervereeniging “Alkmaar ontzet”’ opgericht. De leden legden zich toe op het verzamelen van voorwerpen en schilderijen die voor Alkmaar van historisch belang werden geacht. Die objecten liggen aan de basis van de huidige collectie. In 1871 was de verzameling zo gegroeid dat oprichting van een stadsmuseum noodzakelijk werd. Vier jaar later opende het Stedelijk Museum Alkmaar zijn deuren. Het was een van de eerste musea van Nederland en de trotse uiting van een zelfbewuste stad die haar roemrijke geschiedenis koesterde.

 Boven was een zaal vol met schilderijen van de Bergense school. Eerlijkheid gebied me te zeggen dat deze mij persoonlijk niet zo aanspraken, maar anderen zullen daar ongetwijfeld anders over denken.  

Op de begane grond bevind zich een wisselende collectie die ik erg aardig vond. maar met wisselende collecties weet je nooit van tevoren wat er komt dus plan je een bezoekje, kijk dan eerst op de website van het museum.

maandag 11 februari 2019

Voorjaar ?

Het lijkt er op of het voorjaar heel voorzichtig dichterbij komt geslopen. Vandaag zag ik de eerste bosjes krokussen tussen de bomen aan het eind van mijn straatje staan. Verderop had een eenzame narcis het al gewaagd zijn blaadjes open te vouwen om zich in de heldere stralen van het winter zonnetje te warmen. Zelfs mijn "door een voetballende kleinzoon" kaal getrapte grasveld lijkt wat groener dan anders.

Heerlijk zo'n zonnige voorjaarsdag midden in de winter. Ik heb meteen de bedden afgehaald, de dekbedden in de was gedaan en nu maar duimen dat ze voor de nacht weer droog zijn. Dat stralend zonnetje verleid ons tot het doen van dingen waarvoor het misschien nog iets te vroeg in het voorjaar is....:-)

Ik zou zeggen, geniet er allemaal van, wie weet hebben we morgen weer regen, dus pluk deze dag.

vrijdag 8 februari 2019

Gezondheid Goeroes

Vanmiddag bakte ik pannenkoeken voor mijn oudste kleinkind, en onmiddellijk voelde ik me eigenlijk al schuldig, want het waren niet de door gezondheid goeroes gepromote bananen pannenkoeken maar gewoon lekker ouderwetse met melk eieren en meel en een klein scheutje zonnebloemolie zodat je niet telkens een klont boter in de koekenpan hoeft te gooien.

Eerlijk gezegd word ik een beetje gezondheid goeroe moe. Ik ben nog uit de tijd van Joris 3 pinter "moet het, 3 glazen per dag doet het" nou ben ik eigenlijk geen melk liefhebber dus volgens moderne maatstaven heb ik geluk gehad dat dat gif maar met mondjesmaat de weg naar mijn maag vond. Vooral verwerkt in pannenkoeken....:-)

Net als koolhydraten, die konden de afgelopen tijd eigenlijk ook niet meer, terwijl het voedingscentrum zegt dat de mens 40 tot 70% van zijn energie uit koolhydraten haalt. Natuurlijk zijn er verkeerde, maar waarom het kind met het badwater weggooien. Zo is er dus iedere keer wel iets wat niet of juist weer wel goed is en 10 jaar later komen ze met precies de omgekeerde mening aanzetten. Doe alles met mate en eet gevarieerd, dat is volgens mij nog het meest zinnige advies.